żwir (język polski)
żwir (1.1) pochodzenia morskiego
- wymowa:
- lp żwir, IPA: [ʒvʲir], AS: [žvʹir], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- lm żwiry, IPA: [ˈʒvʲirɨ], AS: [žvʹiry], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) okruchowa skała osadowa o luźnej postaci; zob. też żwir w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik żwir żwiry dopełniacz żwiru żwirów celownik żwirowi żwirom biernik żwir żwiry narzędnik żwirem żwirami miejscownik żwirze żwirach wołacz żwirze żwiry - przykłady:
- (1.1) W procesie lityfikacji żwiru powstaje żwirowiec.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) gw. (Górny Śląsk) szczerk
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. żwirownia ż, żwirowisko n, żwirowiec m, żwirownik m, żwirówka ż, żwirownica ż, żwirowanie n
- zdrobn. żwirek m
- czas. żwirować ndk.
- przym. żwirowy, żwirowaty
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- litew. žvyras[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) gravel
- baskijski: (1.1) legar
- bułgarski: (1.1) чакъл m
- czeski: (1.1) štěrk m
- duński: (1.1) grus n
- esperanto: (1.1) gruzo
- francuski: (1.1) gravier m
- hiszpański: (1.1) grava ż, cascajo m
- litewski: (1.1) žvyras m
- niemiecki: (1.1) Kies
- nowogrecki: (1.1) χαλίκι n
- pali: (1.1) sakkharā
- rosyjski: (1.1) галька ż
- słowacki: (1.1) štrk
- szwedzki: (1.1) grus n
- ukraiński: (1.1) галька ż
- źródła:
- ↑ Hasło „żwir” w: Witold Mańczak, Polski słownik etymologiczny, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 2017, ISBN 978-83-7676-265-4, s. 237.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.