gensek (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈɡɛ̃w̃sɛk], AS: [gẽũ̯sek], zjawiska fonetyczne: nazal.• samogł.+n/m+szczelin.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) polit. pierwszy sekretarz partii komunistycznej (zwykle o sekretarzu generalnym w ZSRR)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik gensek gensekowie dopełniacz genseka genseków celownik gensekowi gensekom biernik genseka genseków narzędnik gensekiem gensekami miejscownik genseku gensekach wołacz genseku gensekowie depr. M. i W. lm: (te) genseki - przykłady:
- (1.1) Sto lat dla genseka wyzwoliciela![1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ros. генсек (gensek)[2]; skrót od генеральный секретарь → sekretarz generalny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- rosyjski: (1.1) генсек m
- źródła:
- ↑ z Internetu
- ↑ Bogusław Dunaj, Elementy obce w najnowszej leksyce polskiej.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.