genius (język angielski)
rzeczownik
- (1.1) geniusz
- (1.2) talent
- (1.3) genialność
- (1.4) mit. geniusz
- odmiana:
- (1.1) lp genius; lm geniuses
- (1.2-3) lp genius; blm
- (1.4) lp genius; lm genii
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) idiot, fool
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. ingenious
- rzecz. ingeniosity, ingeniousness
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
genius (język łaciński)
genius (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) bóstwo opiekuńcze[1], geniusz
- odmiana:
- (1.1) genius, geniī (deklinacja II)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik genius geniī dopełniacz geniī geniōrum celownik geniō geniīs biernik genium geniōs ablatyw geniō geniīs wołacz genī geniī - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hasło „genius” w: Charlton T. Lewis i Charles Short, A Latin Dictionary, 1879.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.