idiot (język angielski)
- wymowa:
- bryt., amer. IPA: /ˈɪd.iː.ət/, SAMPA: /"Id.i:.@t/
- irl., szkoc. IPA: /iːdʒɪt/, SAMPA: /i:dZIt/
- wymowa amerykańska
-
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) pejor. idiota, idiotka
- (1.2) przest. med. idiota
- odmiana:
- (1) lp idiot; lm idiots
- przykłady:
- (1.1) He is an out-and-out idiot. → On jest skończonym idiotą.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) cretin, imbecil, fool, dork
- antonimy:
- (1.1) genius
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. idiocy, covidiot
- przym. idiotic
- przysł. idiotically
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- st.franc. idiote < łac. idiota < gr. ἰδιώτης (idiotes)[1]
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „idiot” w: Online Etymology Dictionary.
idiot (język chorwacki)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- IPA: /idǐot/
- podział przy przenoszeniu wyrazu: i•di•ot
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) idiota
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz chorwacki, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
idiot (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) med. idiota
- (1.2) pot. idiota
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik idiot idioti / idiotové dopełniacz idiota idiotů celownik idiotovi / idiotu idiotům biernik idiota idioty wołacz idiote idioti / idiotové miejscownik idiotovi / idiotu idiotech narzędnik idiotem idioty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. idiotský
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
idiot (język francuski)
rzeczownik, rodzaj męski
przymiotnik
- (2.1) idiotyczny
- odmiana:
- (1) lp idiot; lm idiots
- (2) lp idiot m, idiote ż; lm idiots m, idiotes ż
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) idiot utile
- synonimy:
- (1) imbécile
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. idiote ż, idiotisme m, idiotie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
idiot (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) med. idiota[1]
- (1.2) pot. idiota, dureń, kretyn[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. idiotia ż, idiotizmus m, idiotstvo n
- forma żeńska idiotka ż
- przym. idiotický, idiotský
- przysł. idiotsky
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
idiot (język szwedzki)
- wymowa:
- [idi'o:t]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.