genialność (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɡɛ̃ˈɲalnɔɕʨ̑], AS: [gẽńalność], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cecha tego, co genialne
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik genialność dopełniacz genialności celownik genialności biernik genialność narzędnik genialnością miejscownik genialności wołacz genialności - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) genialność dzieła / pomysłu / utworu / wynalazku
- synonimy:
- (1.1) geniusz
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. geniusz m, geniuszek m, przegenialność ż, kongenialność ż
- przym. genialny
- przysł. genialnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. genialny + -ość
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) geniality, genialness
- białoruski: (1.1) геніяльнасць ż
- białoruski (taraszkiewica): (1.1) гэніяльнасьць ż
- bułgarski: (1.1) гениалност ż
- hebrajski: (1.1) גאוניות (geonijut)
- interlingua: (1.1) genialitate
- kaszubski: (1.1) genialnota ż
- łotewski: (1.1) ģenialitāte ż
- niemiecki: (1.1) Genialität ż
- rosyjski: (1.1) гениальность ż
- szwedzki: (1.1) genialitet
- ukraiński: (1.1) геніальність ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.