gładzica (język polski)
gładzica (1.1)
- wymowa:
- , IPA: [ɡwaˈʥ̑iʦ̑a], AS: [gu̯aʒ́ica], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) icht. Pleuronectes platessa[1], flądra zamieszkująca europejskie wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, Morza Śródziemnego, Bałtyckiego i Białego; zob. też gładzica w Wikipedii
- (1.2) techn. używane w stolarstwie i budownictwie narzędzie służące do ręcznego polerowania drewna oraz zdzierania z niego wierzchniej warstwy
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik gładzica gładzice dopełniacz gładzicy gładzic celownik gładzicy gładzicom biernik gładzicę gładzice narzędnik gładzicą gładzicami miejscownik gładzicy gładzicach wołacz gładzico gładzice - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) cyklina
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) European plaice
- baskijski: (1.1) platuxa
- duński: (1.1) rødspætte w
- hiszpański: (1.1) solla ż
- nowogrecki: (1.1) ευρωπαϊκή χωματίδα ż, γλωσσάκι n, φασί n
- szwedzki: (1.1) rödspätta w
- źródła:
- ↑
Hasło „Pleuronectes platessa” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.