cyklina (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʦ̑ɨkˈlʲĩna], AS: [cyklʹĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) techn. płytka o ostrych krawędziach do wygładzania drewna; zob. też cyklina w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cyklina cykliny dopełniacz cykliny cyklin celownik cyklinie cyklinom biernik cyklinę cykliny narzędnik cykliną cyklinami miejscownik cyklinie cyklinach wołacz cyklino cykliny - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. cykliniarz m, cykliniarka ż, cyklinowanie n
- czas. cyklinować ndk.
- przym. cykliniarski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Ziehklinge[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) цыкля ż
- bułgarski: (1.1) цикла ż
- francuski: (1.1) racloir
- hiszpański: (1.1) raspador m, legra ż, rasqueta ż
- niemiecki: (1.1) Ziehklinge ż
- rosyjski: (1.1) цикля ż
- źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 47.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.