formalność (język polski)
- wymowa:
- IPA: [fɔrˈmalnɔɕʨ̑], AS: [formalność]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) czynność wykonywana według przepisów, urzędowo
- (1.2) czynność konieczna, ale nieistotna albo bardzo prosta
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik formalność formalności dopełniacz formalności formalności celownik formalności formalnościom biernik formalność formalności narzędnik formalnością formalnościami miejscownik formalności formalnościach wołacz formalności formalności - przykłady:
- (1.1) Załatwiłem wszystkie formalności związane z rejestracją samochodu.
- (1.2) Egzamin na prawo jazdy był dla mnie czystą formalnością.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1-2) załatwić / załatwiać formalność / formalności
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. forma ż, formalizm m, formalista m, formalistka ż, formalizacja ż
- czas. formalizować ndk.
- przym. formalny, formalistyczny, formatywny
- przysł. formalnie, formalistycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) formality; (1.2) formality
- arabski: (1.1) شكليات lm
- białoruski: (1.1) фармальнасць ż; (1.2) фармальнасць ż
- bułgarski: (1.1) формалност ż
- rosyjski: (1.1) формальность ż; (1.2) формальность ż
- ukraiński: (1.1) формальність ż; (1.2) формальність ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.