forbrytelse (język norweski (bokmål))
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) przestępstwo
- odmiana:
- (1.1) en forbrytelse, forbrytelsen, forbrytelser, forbrytelsene
- przykłady:
- (1.1) Faren sitter i fengsel fordi han begikk en meget alvorlig forbrytelse. → Ojciec siedzi w więzieniu, bo popełnił bardzo poważne przestępstwo.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. forbryter
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.