fob (język angielski)
key fobs (1.3)
rzeczownik policzalny
- (1.1) kraw. kieszonka na zegarek (przy spodniach, kamizelce)
- (1.2) łańcuszek, wstążka (umocowanie zegarka kieszonkowego)
- (1.3) brelok (na łańcuszku zegarka kieszonkowego, do kluczy)
- (1.4) pilot samochodowy
czasownik
- (2.1) oszukiwać, zwodzić
- (2.2) pobić, pokiereszować
- odmiana:
- (1.1-4) lp fob; lm fobs
- przykłady:
- (1.3) He gave her a key on a pink plastic fob. → Dał jej klucz na różowym, plastikowym breloczku.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.3) key fob
- synonimy:
- (1.1) watch pocket, watchpocket, watch-pocket
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- dolnoniem. Fobke, st.prus. Fuppe
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.