fiesolski (język polski)
fiesolski (1.1) amfiteatr
- wymowa:
- ‹fiezolski›, IPA: [fʲjɛˈzɔlsʲci], AS: [fʹi ̯ezolsʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) związany z Fiesole, dotyczący Fiesole
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik fiesolski fiesolska fiesolskie fiesolscy fiesolskie dopełniacz fiesolskiego fiesolskiej fiesolskiego fiesolskich celownik fiesolskiemu fiesolskiej fiesolskiemu fiesolskim biernik fiesolskiego fiesolski fiesolską fiesolskie fiesolskich fiesolskie narzędnik fiesolskim fiesolską fiesolskim fiesolskimi miejscownik fiesolskim fiesolskiej fiesolskim fiesolskich wołacz fiesolski fiesolska fiesolskie fiesolscy fiesolskie nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) My jesteśmy z polskiej Florencji,
Z miasta siedmiu pagórków fiesolskich,
Z miasta muzyki, inteligencji,
I najpiękniejszych kobiet polskich[1]. - składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Fiesole n, fiesolczyk m, fiesolanka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- włoski: (1.1) fiesolano
- źródła:
- ↑ Marian Hemar, fragment Strof lwowskich w: Marian Hemar, Liryki, satyry, fraszki, Polska Fundacja Kulturalna, Londyn, 1988.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.