fiesolczyk (język polski)
- wymowa:
- ‹fiezolczyk›, IPA: [fʲjɛˈzɔlʧ̑ɨk], AS: [fʹi ̯ezolčyk], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mieszkaniec Fiesole
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik fiesolczyk fiesolczycy dopełniacz fiesolczyka fiesolczyków celownik fiesolczykowi fiesolczykom biernik fiesolczyka fiesolczyków narzędnik fiesolczykiem fiesolczykami miejscownik fiesolczyku fiesolczykach wołacz fiesolczyku fiesolczycy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Fiesole n
- forma żeńska fiesolanka ż
- przym. fiesolski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- włoski: (1.1) fiesolano m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.