fatalnie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [faˈtalʲɲɛ], AS: [fatalʹńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• -ni…
-
- znaczenia:
przysłówek sposobu
- (1.1) bardzo źle
- (1.2) nieuchronnie, pechowo
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Henryk zaczął uczyć się fatalnie, a słuszniej będzie stwierdzić, że przestał uczyć się w ogóle[1].
- (1.1) Na nastroje społeczne ten pomysł wykrętnej podwyżki wpłynął fatalnie[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) beznadziejnie, okropnie, katastrofalnie; pot. do kitu
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. fatalność ż, fatalizm m, fatalista m, fatalistka ż, fatum n
- przym. fatalny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) terribly
- białoruski: (1.2) фатальна
- bułgarski: (1.2) фатално
- interlingua: (1.1) fatalmente; (1.2) fatalmente
- rosyjski: (1.2) фатально
- ukraiński: (1.2) фатально
- włoski: (1.1) fatalmente; (1.2) fatalmente
- źródła:
- ↑ Stanisław Dygat, Podróż, 1958, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Janusz Rolicki, Edward Gierek. Życie i narodziny legendy, 2002, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.