etykieta (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɛtɨˈcɛta], AS: [etyḱeta], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zbiór norm i zasad panujących w określonej grupie społecznej lub środowisku; zob. też etykieta w Wikipedii
- (1.2) nalepka na produkcie zawierająca jego nazwę, zawartość, cenę itp.
- odmiana:
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik etykieta etykiety dopełniacz etykiety etykiet celownik etykiecie etykietom biernik etykietę etykiety narzędnik etykietą etykietami miejscownik etykiecie etykietach wołacz etykieto etykiety - przykłady:
- (1.2) Na każdym towarze w sklepie wymagana jest etykieta.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. etykietowanie n
- zdrobn. etykietka ż
- czas. etykietować
- przym. etykietalny
- przysł. etykietalnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. étiquette → etykieta
- uwagi:
- (1.2) por. kontretykieta • krawatka
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) etiquette; (1.2) label
- arabski: (1.1) آداب السلوك m, اتيكيت m (1.2) لصاقة
- baskijski: (1.1) etiketa; (1.2) etiketa
- białoruski: (1.1) этыкет m
- hiszpański: (1.1) etiqueta ż; (1.2) etiqueta ż
- niemiecki: (1.1) Etikette ż; (1.2) Etikett n
- nowogrecki: (1.1) ετικέτα ż; (1.2) ετικέτα ż
- rosyjski: (1.1) этикет m
- ukraiński: (1.1) етикет m; (1.2) етикетка ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.