esemes (język polski)

esemes (1.1)

wymowa:

IPA: [ɛˈsɛ̃mɛs], AS: [esẽmes], zjawiska fonetyczne: nazal. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy

(1.1) telekom. inform. krótka wiadomość tekstowa wysyłana z telefonu komórkowego lub bramki internetowej

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	esemes	esemesy
dopełniacz	esemesu / esemesa[1]	esemesów
celownik	esemesowi	esemesom
biernik	esemes/esemesa	esemesy
narzędnik	esemesem	esemesami
miejscownik	esemesie	esemesach
wołacz	esemesie	esemesy

przykłady:

(1.1) Mirek nie odbiera komórki, wyślę mu esemesa.

(1.1) Kordian sięgnął po telefon jako pierwszy i szybko przeczytał esemesa.^[2]

składnia:

kolokacje:

(1.1) nieprzeczytany esemes • dostać / napisać / pisać / pokazać / przeczytać / sprawdzić / wysłać esemesa • nadejście / pisanie esemesa

synonimy:

(1.1) SMS, sms, es, esek, mes, esesman

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) wiadomość

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. esemesowanie n

zdrobn. esemesek mrz

czas. esemesować ndk.

przym. esemesowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

zobacz listę tłumaczeń w haśle: SMS

źródła: