Kordian (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈkɔrdʲjãn], AS: [kordʹi ̯ãn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
- (1.1) imię męskie; zob. też Kordian (imię) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Kordian Kordianowie dopełniacz Kordiana Kordianów celownik Kordianowi Kordianom biernik Kordiana Kordianów narzędnik Kordianem Kordianami miejscownik Kordianie Kordianach wołacz Kordianie Kordianowie depr. M. i W. lm: (te) Kordiany - przykłady:
- (1.1) Kordian sięgnął po telefon jako pierwszy i szybko przeczytał esemesa[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pan Kordian • brat / kuzyn / wujek / dziadek Kordian • mężczyzna imieniem (o imieniu) Kordian • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Kordian • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Kordian • otrzymać / dostać / przybrać imię Kordian • dzień imienin / imieniny Kordiana
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przysł. kordialnie
- rzecz. kordialność ż, kordiał mrz
- przym. kordialny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. cor, cordis[2]
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.