eschaton (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) rel. koniec wszystkiego, ostateczny kres i przeznaczenie świata; zob. też eschaton w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik eschaton eschatony dopełniacz eschatonu eschatonów celownik eschatonowi eschatonom biernik eschaton eschatony narzędnik eschatonem eschatonami miejscownik eschatonie eschatonach wołacz eschatonie eschatony - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. eschatologia ż, eschatolog m, eschatolożka ż
- przym. eschatyczny, eschatologiczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) gr. ἔσχᾰτος
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) eschaton
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.