erwachsen (język niemiecki)

wymowa:

​

IPA: [ɛʁˈvaksən]

znaczenia:

czasownik mocny, nierozdzielnie złożony

(1.1) wynikać, wyniknąć

przymiotnik

(2.1) dorosły

w funkcji przysłówka^[1]

(3.1) dorośle

odmiana:

(1.1) erwachs|en (erwächst), erwuchs, erwachsen (sein)

(2.1)

(zob. deklinacja przymiotnikowa)		liczba pojedyncza			liczba mnoga
przypadek	deklinacja	m	ż	n	m ż n
Nom.	słaba mieszana mocna	der erwachsene ein erwachsener erwachsener	die erwachsene eine erwachsene erwachsene	das erwachsene ein erwachsenes erwachsenes	die erwachsenen erwachsenen erwachsene
Gen.	słaba mieszana mocna	des erwachsenen eines erwachsenen erwachsenen	der erwachsenen einer erwachsenen erwachsener	des erwachsenen eines erwachsenen erwachsenen	der erwachsenen erwachsenen erwachsener
Dat.	słaba mieszana mocna	dem erwachsenen einem erwachsenen erwachsenem	der erwachsenen einer erwachsenen erwachsener	dem erwachsenen einem erwachsenen erwachsenem	den erwachsenen erwachsenen erwachsenen
Akk.	słaba mieszana mocna	den erwachsenen einen erwachsenen erwachsenen	die erwachsene eine erwachsene erwachsene	das erwachsene ein erwachsenes erwachsenes	die erwachsenen erwachsenen erwachsene

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) nichts Gutes erwachsen

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Erwachsener m, Erwachsene ż, Erwachsensein n

związki frazeologiczne:

szwajc. niem. in Rechtskraft erwachsen

etymologia:

uwagi:

źródła: