epolet (język polski)
epolety (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ɛˈpɔlɛt], AS: [epolet]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) wojsk. naramiennik ozdobiony taśmą lub sznurem złotym lub srebrnym, często z frędzlami, w niektórych armiach z umieszczonymi oznakami stopnia wojskowego
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik epolet epolety dopełniacz epoletu epoletów celownik epoletowi epoletom biernik epolet epolety narzędnik epoletem epoletami miejscownik epolecie epoletach wołacz epolecie epolety - przykłady:
- (1.1) Zdegradowanemu oficerowi zerwano epolety.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) pagon, naramiennik
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. épaulette
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) epaulette
- bułgarski: (1.1) еполет m
- esperanto: (1.1) epoleto
- francuski: (1.1) épaulette ż
- hiszpański: (1.1) charretera ż
- niemiecki: (1.1) Epaulette ż
- nowogrecki: (1.1) επωμίδα ż
- źródła:
epolet (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
morfem
- (1.1) wojsk. naramiennik, epolet
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pochodne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.