epileptisch (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [epiˈlɛptɪʃ]

​

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) med. epileptyczny

w funkcji przysłówka^[1]

(2.1) med. epileptycznie

odmiana:

(1.1)

(zob. deklinacja przymiotnikowa)		liczba pojedyncza			liczba mnoga
przypadek	deklinacja	m	ż	n	m ż n
Nom.	słaba mieszana mocna	der epileptische ein epileptischer epileptischer	die epileptische eine epileptische epileptische	das epileptische ein epileptisches epileptisches	die epileptischen epileptischen epileptische
Gen.	słaba mieszana mocna	des epileptischen eines epileptischen epileptischen	der epileptischen einer epileptischen epileptischer	des epileptischen eines epileptischen epileptischen	der epileptischen epileptischen epileptischer
Dat.	słaba mieszana mocna	dem epileptischen einem epileptischen epileptischem	der epileptischen einer epileptischen epileptischer	dem epileptischen einem epileptischen epileptischem	den epileptischen epileptischen epileptischen
Akk.	słaba mieszana mocna	den epileptischen einen epileptischen epileptischen	die epileptische eine epileptische epileptische	das epileptische ein epileptisches epileptisches	die epileptischen epileptischen epileptische
nie stopniuje się

(2.1) nieodm.; nie stopniuje się

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) epileptischer Anfall

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Epilepsie ż, Epileptologie ż, Epileptiker m, Epileptikerin ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: