epiforyczny (język polski)
- wymowa:
- podział przy przenoszeniu wyrazu: e•pi•fo•ry•czny
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) liter. związany z epiforą, dotyczący epifory
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik epiforyczny epiforyczna epiforyczne epiforyczni epiforyczne dopełniacz epiforycznego epiforycznej epiforycznego epiforycznych celownik epiforycznemu epiforycznej epiforycznemu epiforycznym biernik epiforycznego epiforyczny epiforyczną epiforyczne epiforycznych epiforyczne narzędnik epiforycznym epiforyczną epiforycznym epiforycznymi miejscownik epiforycznym epiforycznej epiforycznym epiforycznych wołacz epiforyczny epiforyczna epiforyczne epiforyczni epiforyczne nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Jako że powtórzenie słowa na końcu wersu to epifora, rymy tautologiczne określa się również mianem rymów epiforycznych[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) rym epiforyczny
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. epifora ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. epifora + -czny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- słowacki: (1.1) epiforický
- ukraiński: (1.1) епіфоричний
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.