emocjonalność (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cecha tego, co jest emocjonalne
- (1.2) skłonność do wzruszeń, do emocji
- (1.3) sfera uczuciowa / emocjonalna, ogół emocji
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza mianownik emocjonalność dopełniacz emocjonalności celownik emocjonalności biernik emocjonalność narzędnik emocjonalnością miejscownik emocjonalności wołacz emocjonalności - przykłady:
- (1.2) Teoretycy feminizmu i specjaliści od twórczości kobiecej jako cechy typowe dla damskiej wyobraźni wymieniają - właśnie obok społecznej wrażliwości - emocjonalność, skłonność do ironii i przekory, a także swoiście rozumianą biologiczność[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. emocja ż
- przym. emocjonalny
- przysł. emocjonalnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) emotionality
- francuski: (1.1) émotivité ż, sensibilité ż
- hiszpański: (1.1) emocionalidad ż; (1.2) emocionalidad ż, afectividad ż
- kaszubski: (1.1) emòcjonalnosc ż
- niemiecki: (1.1) Emotionalität ż
- włoski: (1.1) emotività ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.