ekskomunikować (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌɛkskɔ̃mũɲiˈkɔvaʨ̑], AS: [ekskõmũńikovać], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob. ​
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) rel. nałożyć na kogoś ekskomunikę, wyłączyć ze wspólnoty Kościoła
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Kapłan diecezji Sacramento w USA został ekskomunikowany za to, że jako zawieszony ksiądz odprawiał Mszę św. i publicznie szerzył swe antypapieskie nauczanie[1].
(1.1) Papież ekskomunikował buntowniczego króla i zwolnił jego poddanych ze złożonej mu przysięgi.
składnia:
(1.1) ekskomunikować + B., nie ekskomunikować + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wykląć, wyklinać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ekskomunikowanie n, ekskomunika ż
ims. ekskomunikowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. excommunicare
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.