edykuła (język polski)
edykuła (1.1) w Jerozolimie
edykuła (1.1) Bożego Grobu
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) archit. zob. edykuł[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik edykuła edykuły dopełniacz edykuły edykuł celownik edykule edykułom biernik edykułę edykuły narzędnik edykułą edykułami miejscownik edykule edykułach wołacz edykuło edykuły - przykłady:
- (1.1) W rzymskich domach edykuły pełniły funkcję domowych świątyń.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) edykuł, aedicula
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. edykuł m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. aedicula[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: edykuł
- źródła:
- ↑ archirama.muratorplus.pl
- ↑ Hasło „edykuł” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.