dzidzia-piernik (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌʥ̑iʥ̑a‿ˈpʲjɛrʲɲik], AS: [ʒ́iʒ́a‿pʹi ̯erʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) środ. obraź. lub żart. dojrzała kobieta ubierająca się i zachowująca jak nastolatka
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dzidzia-piernik dzidzie-piernik dopełniacz dzidzi-piernik dzidzi-piernik celownik dzidzi-piernik dzidziom-piernik biernik dzidzię-piernik dzidzie-piernik narzędnik dzidzią-piernik dzidziami-piernik miejscownik dzidzi-piernik dzidziach-piernik wołacz dzidziu-piernik dzidzie-piernik - przykłady:
- (1.1) Kiedyś miała klasę, ale dziś to taka dzidzia-piernik.
- (1.1) Widziałem Kazika z jakąś dzidzią-piernik.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. dzidzia + piernik
- uwagi:
- (1.1) por. rycząca czterdziestka • z tyłu liceum, z przodu muzeum
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mutton dressed as lamb
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.