dyscyplinarka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdɨsʦ̑ɨplʲĩˈnarka], AS: [dyscyplʹĩnarka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. postępowanie dyscyplinarne prowadzone przeciwko komuś, kto popełnił wykroczenie służbowe[1]
- (1.2) pot. dyscyplinarne zwolnienie z pracy[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dyscyplinarka dyscyplinarki dopełniacz dyscyplinarki dyscyplinarek celownik dyscyplinarce dyscyplinarkom biernik dyscyplinarkę dyscyplinarki narzędnik dyscyplinarką dyscyplinarkami miejscownik dyscyplinarce dyscyplinarkach wołacz dyscyplinarko dyscyplinarki - przykłady:
- (1.2) Szef przyłapał Jacka na piciu w pracy i teraz grozi mu dyscyplinarka.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dyscyplina ż, dyscyplinowanie n, zdyscyplinowanie n
- czas. dyscyplinować ndk., zdyscyplinować dk.
- przym. dyscyplinarny, dyscyplinowany
- przysł. dyscyplinarnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.