dyscyplinarny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) praw. odnoszący się do wykroczeń przeciwko dyscyplinie
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) komisja dyscyplinarna • odpowiedzialność dyscyplinarna • postępowanie dyscyplinarne
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. zdyscyplinować, dyscyplinować
- rzecz. dyscyplinowanie n, dyscyplinarka ż, dyscyplina ż
- przym. dyscyplinowany
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) disciplinary
- bułgarski: (1.1) дисциплинарен
- duński: (1.1) disciplinær
- estoński: (1.1) distsiplinaar-
- litewski: (1.1) disciplinarinis, drausmės, drausminis
- łotewski: (1.1) disciplinārs, disciplīnas
- szwedzki: (1.1) disciplinär
- ukraiński: (1.1) дисциплінарний, виховний, виправний
- włoski: (1.1) disciplinare
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.