dwunawowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdvũnaˈvɔvɨ], AS: [dvũnavovy], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) mający dwie nawy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik dwunawowy dwunawowa dwunawowe dwunawowi dwunawowe dopełniacz dwunawowego dwunawowej dwunawowego dwunawowych celownik dwunawowemu dwunawowej dwunawowemu dwunawowym biernik dwunawowego dwunawowy dwunawową dwunawowe dwunawowych dwunawowe narzędnik dwunawowym dwunawową dwunawowym dwunawowymi miejscownik dwunawowym dwunawowej dwunawowym dwunawowych wołacz dwunawowy dwunawowa dwunawowe dwunawowi dwunawowe - przykłady:
- (1.1) Stara Synagoga wzniesiona została z końcem XV wieku przez czeskich Żydów. Swoją dwunawową formą przypominała gotyckie bożnice w Pradze[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) dwunawowa świątynia • dwunawowy kościół
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- słowacki: (1.1) dvojloďový
- źródła:
- ↑ (AGA), Gazeta Krakowska, 28/03/2006, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.