dwudziestolatka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdvuʥ̑ɛstɔˈlatka], AS: [dvuʒ́estolatka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
rzeczownik, forma fleksyjna
- (2.1) D., B. lp od dwudziestolatek
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dwudziestolatka dwudziestolatki dopełniacz dwudziestolatki dwudziestolatek celownik dwudziestolatce dwudziestolatkom biernik dwudziestolatkę dwudziestolatki narzędnik dwudziestolatką dwudziestolatkami miejscownik dwudziestolatce dwudziestolatkach wołacz dwudziestolatko dwudziestolatki - przykłady:
- (1.1) Ona ma bardzo zniszczoną cerę jak na dwudziestolatkę.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dwudziestolecie n
- forma męska dwudziestolatek m
- przym. dwudziestoletni
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: dwudziestolatek
- esperanto: (1.1) dudekjarulino
- hiszpański: (1.1) veinteañera ż
- niemiecki: (1.1) Zwanzigjährige ż
- włoski: (1.1) ventenne ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.