dwudziestolatek (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdvuʥ̑ɛstɔˈlatɛk], AS: [dvuʒ́estolatek], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
rzeczownik, forma fleksyjna
- (3.1) D. lm od dwudziestolatka
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dwudziestolatek dwudziestolatkowie dopełniacz dwudziestolatka dwudziestolatków celownik dwudziestolatkowi dwudziestolatkom biernik dwudziestolatka dwudziestolatków narzędnik dwudziestolatkiem dwudziestolatkami miejscownik dwudziestolatku dwudziestolatkach wołacz dwudziestolatku dwudziestolatkowie depr. M. i W. lm: (te) dwudziestolatki - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dwudziestolatek dwudziestolatki dopełniacz dwudziestolatka dwudziestolatków celownik dwudziestolatkowi dwudziestolatkom biernik dwudziestolatka dwudziestolatki narzędnik dwudziestolatkiem dwudziestolatkami miejscownik dwudziestolatku dwudziestolatkach wołacz dwudziestolatku dwudziestolatki - przykłady:
- (1.1) Bartek ma spore doświadczenie z kobietami jak na dwudziestolatka.
- (2.1) Kupiłem na giełdzie starego peugeota. Jak na dwudziestolatka całkiem dobrze się spisuje.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dwudziestolecie n
- forma żeńska dwudziestolatka ż
- przym. dwudziestoletni
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.1) dudekjarulo
- hiszpański: (1.1) veinteañero m
- niemiecki: (1.1) Zwanzigjähriger m
- szwedzki: (1.1) tjugoåring w
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.