dwója (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈdvuja], AS: [dvui ̯a]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. zgrub. od dwójka (ocena)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dwója dwóje dopełniacz dwói dwój celownik dwói dwójom biernik dwóję dwóje narzędnik dwóją dwójami miejscownik dwói dwójach wołacz dwójo dwóje - przykłady:
- (1.1) Ile masz dwój na semestr?
- (1.1) Dziś można mieć same dwóje i przechodzi się do następnej klasy.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) zbierać same dwóje • dwója na szynach
- synonimy:
- (1.1) zob. dwójka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dwójka ż, dwójarz mos, dwojaczki nmos, podwajanie n, zdwajanie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. dwójka[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dwójka
- źródła:
- ↑ Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 20.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.