duszochwat (język polski)
- wymowa:
- IPA: [duˈʃɔxfat], AS: [dušoχfat], zjawiska fonetyczne: post. utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) przest. rel. ten, który „chwyta dusze”, łowca dusz
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik duszochwat duszochwaci dopełniacz duszochwata duszochwatów celownik duszochwatowi duszochwatom biernik duszochwata duszochwatów narzędnik duszochwatem duszochwatami miejscownik duszochwacie duszochwatach wołacz duszochwacie duszochwaci - przykłady:
- (1.1) Łaciński duszochwat Kuncewicz w Warszawie sprawował już łaciński obrządek, naoczni świadkowie widzieli go w łacińskich szatach, w łacińskim kościele.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) słowo najczęściej funkcjonuje jako przydomek niektórych misjonarzy katolickich
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Tadeusz Żychiewicz Jozafat Kuncewicz, Wydawnictwo Bernardynów „Calvarianum”, Kalwaria Zebrzydowska 1986, s. 85
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.