łowca (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈwɔfʦ̑a], AS: [u̯ofca], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) łow. myśliwy
- (1.2) przen. osoba poszukujący czegoś bądź kogoś dla pieniędzy lub przyjemności
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik łowca łowcy dopełniacz łowcy łowców celownik łowcy łowcom biernik łowcę łowców narzędnik łowcą łowcami miejscownik łowcy łowcach wołacz łowco łowcy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. łów m, łowienie n, łowczy m, łowiectwo n, łowisko n, łowiec mzw/mos
- czas. łowić ndk.
- przym. łowczy, łowny, łowiecki
- związki frazeologiczne:
- (1.2) łowca głów • łowca skór • łowca nagród • łowca posagów
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: myśliwy
- angielski: (1.1) hunter
- białoruski: (1.1) лавец m; (1.2) лавец m
- litewski: (1.1) gaudytojas m
- łotewski: (1.1) mednieks m; (1.2) mednieks m
- niemiecki: (1.1) Jäger m; (1.2) Jäger m
- rosyjski: (1.1) ловец m
- ukraiński: (1.1) мисливець m, ловець m
- wepski: (1.1) püdai
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.