doręczycielka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdɔrɛ̃n͇ʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka], AS: [dorẽṇčyćelka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• udziąs.• nazal.• asynch. ę • akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) książk. forma żeńska od: doręczyciel
- (1.2) urz. forma żeńska od: doręczyciel (listonosz)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik doręczycielka doręczycielki dopełniacz doręczycielki doręczycielek celownik doręczycielce doręczycielkom biernik doręczycielkę doręczycielki narzędnik doręczycielką doręczycielkami miejscownik doręczycielce doręczycielkach wołacz doręczycielko doręczycielki - przykłady:
- (1.1) Czy ty zawsze musisz być doręczycielką złych wieści?
- (1.2) Na nieprawidłowości w pracy doręczycielki zwrócił uwagę klient Poczty Polskiej, który nie doczekał się przekazu pieniężnego[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) oddawczyni
- (1.2) listonoszka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- zob. doręczyciel
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: doręczyciel
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.