dopić (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈdɔpʲiʨ̑], AS: [dopʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
czasownik przechodni dokonany
- (1.1) dokończyć picie czegoś, co już było wcześniej pite
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Spieszył się na pociąg, więc dopił szybko kawę i wyszedł z kawiarni.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. pić
- przym. niedopity
- rzecz. picie n, pijus mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- bułgarski: (1.1) допия
- dolnołużycki: (1.1) dopiś
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.