dopić (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈdɔpʲiʨ̑], AS: [dopʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany

(1.1) dokończyć picie czegoś, co już było wcześniej pite
odmiana:
przykłady:
(1.1) Spieszył się na pociąg, więc dopił szybko kawę i wyszedł z kawiarni.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. pić
przym. niedopity
rzecz. picie n, pijus mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • bułgarski: (1.1) допия
  • dolnołużycki: (1.1) dopiś
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.