dezinflacja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdɛzʲĩnfˈlaʦ̑ʲja], AS: [dezʹĩnflacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• nie dwuz.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) ekon. spadek tempa inflacji przy zachowaniu jej dodatniej wartości; zob. też dezinflacja w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik dezinflacja dopełniacz dezinflacji celownik dezinflacji biernik dezinflację narzędnik dezinflacją miejscownik dezinflacji wołacz dezinflacjo - przykłady:
- (1.1) Koszty dezinflacji stają się zdecydowanie bardziej wyraźne, gdy tempo wzrostu ulega spowolnieniu z powodu zewnętrznego szoku popytowego, tak jak to się stało w wyniku kryzysu w Rosji[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. dezinflacyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) Nie mylić z deflacją.
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) disinflation
- baskijski: (1.1) desinflazio
- hiszpański: (1.1) desinflación ż
- źródła:
- ↑ Alternatywne strategie dezinflacji, red. Andrzej Wojtyna, Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych, Warszawa 1999, s. 7, ISBN 83-7178-191-1.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.