deflacja (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [dɛˈflaʦ̑ʲja], AS: [deflacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) ekon. zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki
- (1.2) geol. wywiewanie przez wiatr luźnego materiału z płaskiej powierzchni suchego terenu
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik deflacja dopełniacz deflacji celownik deflacji biernik deflację narzędnik deflacją miejscownik deflacji wołacz deflacjo - przykłady:
- (1.1) W Grecji zaobserwowano pierwszą deflację od 45 lat.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) inflacja
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. deflacyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.2) łac. deflare[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) deflation; (1.2) entrainment
- baskijski: (1.1) deflazio
- białoruski: (1.1) дэфляцыя ż; (1.2) дэфляцыя ż
- bułgarski: (1.1) дефлация ż; (1.2) дефлация ż
- czeski: (1.1) deflace ż
- duński: (1.1) deflation w
- francuski: (1.1) déflation ż
- hiszpański: (1.1) deflación ż
- interlingua: (1.1) deflation
- łaciński: (1.1) deflatio ż
- macedoński: (1.1) дефлација ż
- niemiecki: (1.1) Deflation ż
- norweski (bokmål): (1.1) deflasjon m
- norweski (nynorsk): (1.1) deflasjon m
- rosyjski: (1.1) дефляция ż
- słowacki: (1.1) deflácia ż; (1.2) deflácia ż
- szwedzki: (1.1) deflation w
- ukraiński: (1.1) дефляція ż; (1.2) дефляція ż
- źródła:
- ↑ Jan Flis, Szkolny słownik geograficzny, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1982, s. 93.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.