deprymować (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌdɛprɨ̃ˈmɔvaʨ̑], AS: [deprỹmovać], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob. ​
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. zdeprymować)

(1.1) wprawiać w stan zakłopotania, niepewności
(1.2) zniechęcać, przygnębiać
odmiana:
(1.1-2) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Student zarzucił komisji, że umyślnie deprymuje zdających.
(1.2) Dźwięk uderzających o szybę kropli deszczu deprymuje mnie i wpędza w depresję.
składnia:
(1.1) deprymować + B. • nie deprymować + D.
(1.2) deprymować + B. • nie deprymować + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.2) dołować, przygnębiać
antonimy:
(1.2) zachęcać, pobudzać do działania
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. deprymowanie n, zdeprymowanie n
czas. zdeprymować dk.
przym. deprymujący
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. deprimere
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) depress
  • duński: (1.1) deprimere
  • esperanto: (1.1) deprimi
  • francuski: (1.1) déprimer
  • hiszpański: (1.1) deprimir
  • jidysz: (1.1) דעפּרימירן (deprimirn)
  • niemiecki: (1.1) deprimieren
  • nowogrecki: (1.1) ταπεινώνω (tapeinóno)
  • rosyjski: (1.1) подавлять (podavlâtʹ), угнетать (ugnetatʹ)
  • włoski: (1.1) deprimere
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.