debeściak (język polski)
- wymowa:
- IPA: [dɛˈbɛɕʨ̑ak], AS: [debeśćak], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) slang. młodz. ktoś dobry w jakiejś dziedzinie, godny podziwu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik debeściak debeściaki dopełniacz debeściaka debeściaków celownik debeściakowi debeściakom biernik debeściaka debeściaków narzędnik debeściakiem debeściakami miejscownik debeściaku debeściakach wołacz debeściaku debeściaki ndepr. M. i W. lm: (ci) debeściacy[1] - przykłady:
- (1.1) Moje najserdeczniejsze gratulacje dla największego debeściaka od grafiki komputerowej[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) mistrz, mistrzu, gość, gościu, mistrzunio, fachura
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. debeściarstwo n
- forma żeńska debeściara ż
- przym. debeściarski
- przysł. debeściarsko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ang. the + best → najlepszy + pol. -ak
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „debeściak” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online. - ↑ z Internetu
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.