długoogonowy (język polski)
długoogonowy (1.1) ptak
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) taki, który ma długi ogon
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik długoogonowy długoogonowa długoogonowe długoogonowi długoogonowe dopełniacz długoogonowego długoogonowej długoogonowego długoogonowych celownik długoogonowemu długoogonowej długoogonowemu długoogonowym biernik długoogonowego długoogonowy długoogonową długoogonowe długoogonowych długoogonowe narzędnik długoogonowym długoogonową długoogonowym długoogonowymi miejscownik długoogonowym długoogonowej długoogonowym długoogonowych wołacz długoogonowy długoogonowa długoogonowe długoogonowi długoogonowe nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Z szafy wyszedł długoogonowy zwierz i podreptał w stronę kuchni.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) nornik długoogonowy • papużka długoogonowa
- synonimy:
- (1.1) długoogoniasty
- antonimy:
- (1.1) krótkoogoniasty, krótkoogonowy
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. długi + -o- + ogonowy
- uwagi:
- (1.1) używany zwykle w zoologicznych nazwach systematycznych
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) long-tailed, longtailed
- czeski: (1.1) dlouhoocasý
- esperanto: (1.1) longvosta
- słowacki: (1.1) dlhochvostý
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.