dąb (język polski)
dąb (1.2)
dąb (1.3)
- wymowa:
- IPA: [dɔ̃mp], AS: [dõmp], zjawiska fonetyczne: wygł.• nazal.• asynch. ą
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) syst. dendr. Quercus L.[1], rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych; zob. też dąb w Wikipedii
- (1.2) bot. drzewo lub krzew z rodzaju dębów (1.1)
- (1.3) drewno dębu (1.2)
- odmiana:
- (1.1) (1.3) blm;
przypadek liczba pojedyncza mianownik dąb dopełniacz dębu celownik dębowi biernik dąb narzędnik dębem miejscownik dębie wołacz dębie - (1.2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dąb dęby dopełniacz dębu dębów celownik dębowi dębom biernik dąb dęby narzędnik dębem dębami miejscownik dębie dębach wołacz dębie dęby - przykłady:
- (1.2) Siedzi sobie pod dębem i gra na fujarce.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) dąb bezszypułkowy • dąb biały • dąb błotny • dąb burgundzki • dąb czerwony • dąb dachówkowaty • dąb dwubarwny • dąb kaukaski • dąb korkowy • dąb omszony • dąb ostrolistny • dąb skalny • dąb szkarłatny • dąb szypułkowy • dąb węgierski • dąb wielkoowocowy
- synonimy:
- (1.2) peryfr. królewskie drzewo
- (1.2) lud. dąbek[2], dębczak[2], dębek[2], dębiec[2], dębina[3]
- (1.3) dębina
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) rodzaj
- (1.2) drzewo
- (1.3) drewno
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dąbrowa ż, dębina ż, dębczak m, dębniak m, Dębica ż, dębik m
- zdrobn. dąbek m
- przym. dębowy, dębicki
- związki frazeologiczne:
- chłop jak dąb • silny jak dąb • stanąć dęba • wielki jak dąb • przysłowia wysoki jak dąb, a głupi jak głąb • dąb się powalił, a trzcina została
- etymologia:
- prasł. *dǫbъ[4]
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Drzewa liściaste
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) oak
- arabski: (1.1) بلوط, سنديان
- baskijski: (1.1) haritz
- białoruski: (1.1) дуб m; (1.2) дуб m; (1.3) дуб m
- bułgarski: (1.1) дъб m; (1.2) дъб m; (1.3) дъб m
- chorwacki: (1.1) hrast m
- czeski: (1.1) dub
- dolnołużycki: (1.1) dub m
- duński: (1.1) eg w; (1.2) eg w, egtræ n
- esperanto: (1.1) kverko
- francuski: (1.1) chêne m; (1.2) chêne m
- galicyjski: (1.1) carballo m; (1.2) carballo m
- górnołużycki: (1.1) dub m
- grenlandzki: (1.1) manngertumineq
- hebrajski: (1.1) אלון m (alon)
- hiszpański: (1.1) roble m; (1.2) roble m
- islandzki: (1.1) eik; (1.2) eikatré
- jaćwieski: (1.1) ejchol
- jidysz: (1.1) דעמב m (demb)
- kataloński: (1.1) roure m; (1.2) roure m
- litewski: (1.1) ąžuolas m
- łaciński: (1.1) Quercus m; (1.2) quercus m
- łotewski: (1.1) ozols m
- macedoński: (1.1) даб m
- niderlandzki: (1.1) eik m; (1.2) eik m; (1.3) eik m, eikenhout n
- niemiecki: (1.1) Eiche ż; (1.2) Eiche ż, Eichbaum m; (1.3) Eichenholz m
- norweski (bokmål): (1.1) eik
- nowogrecki: (1.2) βαλανιδιά ż, βελανιδιά ż, δρυς ż; (1.3) ξύλο n βαλανιδιάς
- nowopruski: (1.1) anzans m
- ormiański: (1.1) կաղնի
- perski: (1.1) بلوط
- połabski: (1.1) dǫb m
- portugalski: (1.1) carvalho m; (1.2) carvalho m
- rosyjski: (1.1) дуб m; (1.2) дуб m; (1.3) дуб m
- rumuński: (1.1) stejar m; (1.2) stejar m
- słowacki: (1.1) dub
- szkocki: (1.1) aik; (1.2) aik
- szwedzki: (1.1) ek w
- ukraiński: (1.1) дуб m; (1.2) дуб m; (1.3) дуб m
- węgierski: (1.1) tölgy; (1.2) tölgy, tölgyfa
- wilamowski: (1.1) aeh́ ż, ǡh́ ż, aach ż
- włoski: (1.1) quercia ż
- źródła:
- ↑
Hasło „Quercus” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia. - 1 2 3 4 Ludwik Frey, Drzewo w kulturze ludowej (wybrane zagadnienia), w: Znak, symbol a rituál v tradíciách a prejavoch ľudovej zbožnosti, Prešov 2013, s. 136.
- ↑ Łukasz Łuczaj, Dziko rosnące rośliny jadalne użytkowane w Polsce od połowy XIX w. do czasów współczesnych, „Etnobiologia polska”, vol. 1/2011, s. 92.
- ↑ Joachim Herrmann, Die Slawen in Deutschland, Akademie-Verlag Berlin, 1985.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.