czeszczyzna (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) język czeski
- (1.2) to, co jest charakterystyczne dla Czech lub stamtąd pochodzi[1]
- odmiana:
- (1.1-2) blm,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik czeszczyzna czeszczyzny dopełniacz czeszczyzny czeszczyzn celownik czeszczyźnie czeszczyznom biernik czeszczyznę czeszczyzny narzędnik czeszczyzną czeszczyznami miejscownik czeszczyźnie czeszczyznach wołacz czeszczyzno czeszczyzny - przykłady:
- (1.1) Na to odmienne rozwarstwienie polszczyzny i czeszczyzny wpłynęła inna historia obu języków.[2]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) czeski
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) język
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Czechy nmos, Czech m, Czeszka ż, czeszka ż, czechizm mrz, czeski m, czeskość ż
- przym. czeski
- przysł. czesko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. czeski + -yzna
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „czeszczyzna” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Jacek Baluch, "Wstęp", w: Jaroslav Hašek, Przygody dobrego wojaka Szwejka czasu wojny światowej, Ossolineum, Wrocław 2017, s. XLIII
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.