cycek (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈʦ̑ɨʦ̑ɛk], AS: [cycek]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) posp. kobieca pierś
- (1.2) posp. sutek zwierzęcia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) gw. przestępcza młodociany przestępca[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cycek cycki dopełniacz cycka cycków celownik cyckowi cyckom biernik cycek cycki narzędnik cyckiem cyckami miejscownik cycku cyckach wołacz cycku cycki - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cycek cycki dopełniacz cycka cycków celownik cyckowi cyckom biernik cycka cycków narzędnik cyckiem cyckami miejscownik cycku cyckach wołacz cycku cycki ndepr. M. i W. lm: (ci) cyckowie - przykłady:
- (1.1) „Pokaż cycki!” – zawołał kloszard za przechodzącą kobietą.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) zob. cyc
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. cyc m, cycowanie n, cycatka ż
- zdrobn. cycuś m
- czas. cycować ndk.
- przym. cycaty, cyckowaty
- związki frazeologiczne:
- cycki Murzynki
- etymologia:
- pol. cyc
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: cyc
- angielski: (1.1) tit
- czeski: (1.1) koza
- francuski: (1.1) nichon m
- rosyjski: (1.1) сиська ż
- słowacki: (1.1) cecok m, cicík m; (1.2) cecok m, cicík m
- ukraiński: (1.1) цицька ż
- wilamowski: (1.1) cic m; (1.2) cic m
- źródła:
- ↑ Hasło „cycek” w: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, red. Halina Zgółkowa, t. 7, Wydawnictwo Kurpisz, Poznań 1994-2005, ISBN 83-900203-3-5, s. 317 i 318.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.