cycuś (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈʦ̑ɨʦ̑uɕ], AS: [cycuś]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zdrobn. od cyc
(1.2) reg. łódz.[1] gw. (Poznań)[2] coś nadzwyczajnego
odmiana:
(1.1)
(1.2) nieodm.
przykłady:
(1.2) Jakie to było pyszne! Mówię cicycuś obiadek.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) cyc, cycek, pierś
(1.2) cudo
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zob. cyc
związki frazeologiczne:
cycuś glancuś • na cycuś
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: cyc
źródła:
  1. Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, WUŁ, Łódź 2007, ISBN 978-83-75-25095-4, s. 187.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „cycuś” w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.