consensus (język polski)
- wymowa:
- (spolszczona) ‹konsensus›
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) porozumienie, zob. konsensus
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik consensus consensusy dopełniacz consensusu consensusów celownik consensusowi consensusom biernik consensus consensusy narzędnik consensusem consensusami miejscownik consensusie consensusach wołacz consensusie consensusy - przykłady:
- (1.1) Duża ilość podmiotów uczestniczących w procedurach kształtowania celów utrudnia dojście do consensusu[1].
- (1.1) Zgodnie z consensusem osiągniętym w czasie posiedzenia Konwentu Seniorów zadaniem tej podkomisji czy komisji nadzwyczajnej będzie rzeczywiste wyjaśnienie zarzutów skierowanych przez obie strony[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) osiągnąć / wypracować / uzyskać consensus
- synonimy:
- (1.1) konsensus, ugoda, konsens
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: konsensus
- źródła:
- ↑ Ewa Małecka, Ograniczenia decyzji przedsiębiorstwa w procesie transformacji systemowej, 1998, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Kancelaria Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP, 1995, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
consensus (język angielski)
rzeczownik
- (1.1) konsensus, zgoda[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. consensual
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Tomasz Wyżyński, Nowy praktyczny słownik angielsko-polski i polsko-angielski, Świat Książki, 2004, ISBN 83-7391-054-9, s. 102.
consensus (język francuski)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) konsensus
- odmiana:
- (1.1) lp consensus; lm consensus
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
consensus (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) konsensus[1]
- odmiana:
- (1.1) cōnsēnsus, cōnsēnsūs (deklinacja IV)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cōnsēnsus cōnsēnsūs dopełniacz cōnsēnsūs cōnsēnsuum celownik cōnsēnsuī cōnsēnsibus biernik cōnsēnsum cōnsēnsūs ablatyw cōnsēnsū cōnsēnsibus wołacz cōnsēnsus cōnsēnsūs - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hasło „consensus” w: Félix Gaffiot, Dictionnaire latin-français, Hachette, Paryż 1934.
consensus (język niderlandzki)
- wymowa:
- IPA: /kɔnˈsɛnzʏs/
- podział przy przenoszeniu wyrazu: con•sen•sus
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
consensus (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.