konsensus (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus], AS: [kõũ̯sẽũ̯sus], zjawiska fonetyczne: nazal.• samogł.+n/m+szczelin.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik konsensus konsensusy dopełniacz konsensusu konsensusów celownik konsensusowi konsensusom biernik konsensus konsensusy narzędnik konsensusem konsensusami miejscownik konsensusie konsensusach wołacz konsensusie konsensusy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) ugoda, konsens
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. konsens m, konsensualność ż
- przym. konsensowy, konsensusowy, konsensualny
- przym. konsesnsualnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. consensus
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) consensus
- baskijski: (1.1) kontsentsu
- bułgarski: (1.1) консенсус m
- duński: (1.1) konsensus w
- fiński: (1.1) konsensus
- francuski: (1.1) consensus m
- hiszpański: (1.1) consenso m
- indonezyjski: (1.1) konsensus
- kataloński: (1.1) consens m
- łaciński: (1.1) consensus m
- niemiecki: (1.1) Konsens m
- portugalski: (1.1) consenso m
- rosyjski: (1.1) консенсус m
- szwedzki: (1.1) konsensus w, consensus w
- tajski: (1.1) ความเห็นต้องกัน
- turecki: (1.1) oybirliği
- węgierski: (1.1) konszenzus
- włoski: (1.1) consenso m
- źródła:
konsensus (język fiński)
- wymowa:
- podział przy przenoszeniu wyrazu: kon•sen•sus
- znaczenia:
rzeczownik
konsensus (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.