skierować (język polski)

wymowa:
IPA: [sʲcɛˈrɔvaʨ̑], AS: [sʹḱerovać], zjawiska fonetyczne: zmięk.
​
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. kierować)

(1.1) nadać czemuś określony kierunek; wysłać coś w jakimś kierunku, w określoną stronę

czasownik zwrotny

(2.1) udać się dokądś
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
(2.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Skierowałem chorego do sanatorium.
(1.1) Skierował wzrok na ścianę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zwrócić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kierowca mos, kierownica ż, skierowanie, kierunek
czas. kierować
przym. kierowniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) osobę, rzecz: send, kroki: direct, uwagę: draw; (2.1) make one's way
  • duński: (1.1) rette
  • esperanto: (1.1) direkti; (2.1) direktiĝi, direkti sin
  • hiszpański: (1.1) dirigir, orientar, conducir, encaminar; (2.1) dirigirse, orientarse
  • rosyjski: (1.1) направить; (2.1) направиться
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.