cit (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) uczucie
- (1.2) czucie
- (1.3) poczucie, wyczucie, zrozumienie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cit city dopełniacz citu citů celownik citu citům biernik cit city wołacz cite city miejscownik citu citech narzędnik citem city - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. citový
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
cit (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
morfem
- (1.1) przytaczać, cytować
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pochodne:
- czas. citi, misciti, reciti
- rzecz. cito, citado, citaĵo, citilo
- przym. citinda, suprecitita
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- Morfem oficjalnie zatwierdzony w roku 1905 (Fundamento de Esperanto). Baza Radikaro Oficiala: grupa 8.
- źródła:
cit (język jaćwieski)
- wymowa:
- znaczenia:
zaimek
- (1.1) inny[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- por. litew. kìtas, łot. cits
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Zigmas Zinkevičius, „Lenkų-jotvingių žodynėlis?“, Baltistica, t. 21, cz. 1, 1985, s. 71.
cit (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) uczucie
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) cit radosti / lásky / odporu
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. citovosť ż
- czas. cítiť ndk., pocítiť dk., ucítiť dk., zacítiť dk.
- przym. citový
- przysł. citovo, citove
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.