przytaczać (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik przechodni niedokonany (dk. przytoczyć)
- (1.1) tocząc, doprowadzać do danego miejsca
- (1.2) przywoływać czyjąś wypowiedź, fragment tekstu
- (1.3) podawać w celu ukazania dowodów, faktów
czasownik zwrotny niedokonany przytaczać się (dk. przytoczyć się)
- (2.1) tocząc się, docierać gdzieś
- (2.2) pot. docierać do jakiegoś miejsca w sposób niezgrabny, z opóźnieniem, z trudem
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) dotaczać
- (1.2) cytować
- (1.3) podawać, prezentować, przedstawiać, wyliczać, wymieniać
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. przytaczanie n, przytoczenie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) quote; (1.3) adduce
- chiński standardowy: (1.2) 举 (jǔ); (1.3) 举 (jǔ)
- francuski: (1.2) citer; (1.3) alléguer
- hiszpański: (1.2) citar; (1.3) alegar
- niemiecki: (1.1) heranrollen; (1.2) zitieren; (1.3) anführen, vorbringen
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.