cieniolubny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) biol. taki, który preferuje miejsca ocienione
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik cieniolubny cieniolubna cieniolubne cieniolubni cieniolubne dopełniacz cieniolubnego cieniolubnej cieniolubnego cieniolubnych celownik cieniolubnemu cieniolubnej cieniolubnemu cieniolubnym biernik cieniolubnego cieniolubny cieniolubną cieniolubne cieniolubnych cieniolubne narzędnik cieniolubnym cieniolubną cieniolubnym cieniolubnymi miejscownik cieniolubnym cieniolubnej cieniolubnym cieniolubnych wołacz cieniolubny cieniolubna cieniolubne cieniolubni cieniolubne nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Z powodu słabego dostępu światła na dnie lasu rosną głównie rośliny cieniolubne i cienioznośne, przede wszystkim rośliny zielne, paprotniki i mchy, liczne są grzyby rozkładające szczątki organiczne[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) czernidłak cieniolubny • chamefit / gatunek / krzew cieniolubny • podziemnica cieniolubna • chrząszcze / rośliny cieniolubne
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. cień + -o- + -lubny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) ценялюбны (cenâlûbny), ценелюбівы (cenelûbìvy)
- słowacki: (1.1) tieňomilný
- ukraiński: (1.1) тіньолюбний (tìnʹolûbnij)
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.